برگرفته از سایت رسمی جمعیت آل یاسین http://yaassin.com

بر این اساس بنده هم فعلا وبلاگ را به روز نخواهم کرد.

با تشکر از همه کسانی که در این مدت همراه بودند

پس از قرار دادن اولین نقدم از نوشته جناب شهروند، دوستاني با نگاه‌هاي مختلف برايم كامنت گذاشتند. برخي شاگردان ايلياي بزرگ و مهربان ابراز لطف كرده بودند كه همينجا از آنها تشكر مي كنم. برخي هم وبلاگشان را معرفي كرده بودند و دعوت كرده بودند كه مطلبشان را بخوانم، كه تا آنجايي كه مقدور بود اين كار را كردم. دوستي با نام «يك دوست» هم سوالاتي مطرح كرده بودند، كه عرض كردم بنده نماينده جمع شاگردان استاد عزيزمان نيستم و لذا نظر شخصيم را عرض مي‌كنم، اما در حدي كه مي‌دانم و مي‌توانم در خدمت هستم. اما يك نظر مربوط به دوستي است كه به لحاظ شخصيتي فرد متفاوت محسوب مي‌شود و به همين دليل نظرشان برايم اهميت داشته و دارد. آقاي گنجي، نويسنده محترم وبلاگ نهضت انتظار، كه لابد مي‌دانيد از نظر ايشان استاد بزرگ ما و ايلياي عزيز «شيطان» است، به صراحت مطلب اخيري كه در وبلاگشان گذاشته‌اند. از آنجا كه نظر ايشان از خواستگاه دقيقا مخالف برآمده است، بنده عين نظر ايشان را درباره قسمت اول نقدم در اينجا مي‌آورم و قضاوت را به شما خواننده محترم مي‌سپارم. معتقدم حرف حق خودش، خودش را معرفي مي كند و نيازي به اينكه گوينده آن اصرار در اثبات كردن آن داشته باشد ندارد. (تاكيد مي كنم كه اظهار نظري درباره اينكه حرف من حق است و يا آقاي گنجي نكردم) البته ايشان موارد ديگري نيز بيان كرده‌اند كه ارتباط مستقيم به بخش اول نوشته ندارد و خوانندگان مي‌توانند آن را در كامنت‌ها بخوانند. در هر حال از اينكه آقاي گنجي دعوت مرا پذيرفتند و وقت گذاشتند و متن نسبتا طولاني بنده را خواندند و نظرشان را هم گفتند صميمانه از ايشان تشكر مي كنم.

و اما نظر آقاي گنجي:

بنده این متن را نقد مطلب شهروند که در نهضت انتظار درج شده نمی دانم بلکه بیشتر تحلیلی با هدف مصادره به مطلوب از بخشی از مقدمه گفته های ایشان است و بخش دیگر به تخطئه شخصیت وی در قالب تحلیل ذهنی شماست.

...

قصد داشتم پاراگراف به پاراگراف نوشته جناب شهروند را نقد كنم كه به واقع در هر قسمت متن ايشان مسائل زيادي نهفته است، اما با تذكر صحيح آقاي گنجي، اول به نكات كليدي تر مي‌پردازم و اگر عمري بود و ضرورتي، به مابقي متن هم خواهم پرداخت. بنابراين از تناقضات مورد ادعاي جناب شهروند شروع مي‌كنم.

شهروند به عنوان مغايرت اول آورده‌اند:

مغايرت اول: مقايسه بزرگي پيامبران

ايليا در نشستي مسيح (ع) را با الياس (ع) مقايسه مي كند و تلاش مي كند به مستمعين القا كند كه الياس (ع) از مسيح (ع) بسيار بزرگتر است در حاليكه هيچ يك از استادان معنوي راستين و هيچ كدام از كتابهاي آسماني برخورد مقايسه اي ميان انبياي الهي نمي كنند كه برعكس مردم را از اين كار نهي مي كنند. وقتي آيه اي عتاب آميز در مورد حضرت يونس بر پيامبر اكرم نازل شد مسلمانان گفتند پيامبر ما از حضرت يونس بزرگتر است. پيامبر، آنها را از این کار نهي کرد و فرمود مرا از برادرم يونس بزرگتر نناميد.

در دو آيه آخر سوره بقره كه خداوند نحوه دعا كردن را به ما مي آموزد آمده است:

"لا نفرق بين احدمن رسله." يعني مومنان ميان احدي از فرستادگان خدا فرق نمي گذارند. مع ذلك اصرار ايليا در اينكه مقام الياس نبي را از مقام حضرت مسيح بالاتر ببرد هيچ توجيهي ندارد جز اينكه در زماني كه آن سخنراني انجام مي شد هنوز اسم پيمان فتاحي بر ملا نشده بود و همه او را به اسم ايليا مي شناختند كه لغتي است عبري و معادل آن در زبان سامي "الياس" است. خوانندگان بيطرف مستحضرند سريال اغما كه موضوعش شيطان شناسي و شناساندن روشهاي اين دشمن ديرينه انسان بود به طرز عجيبي مورد حمله شاگردان ايليا واقع شد و كسي نمي دانست كه چرا. مطالب بالا پاسخ روشني به اين سوال است. اما این که چرا جناب ایلیا در طول سالهای گذشته (قبل از دستگیری و تغییر استراتژی) اصرار داشت غیرمستقیم به مخاطبان القا کند که به اندازه مسیحا بزرگ است و بعد که بسیاری این موضوع را پذیرفتند عنوان کرد که الیاس(خودش) از مسیحا نیز بزرگتر است رازی است که به حول و قوه الهی بزودی آشکار خواهدشد.

و البته از نظر ايشان اين موارد «توضيح واضحات» هستند، آنجا كه آورده‌اند:

نامه سرگشاده به جناب ايليا، خطاب به خود ايشان است نه حاميان و طرفداران. معمولا وقتي از استاد سوال مي شود شاگرد جواب نمي دهد! به هر حال شاگردان ايشان در خلال نامه وارد بحث شده اند و از بنده توضيح واضحات ميخواهند. به روي چشم! ادامه نامه را به بعد از گفتگو با اين عزيزان موكول مي كنم.

و البته ادعاي اشراف ايشان بر تعاليم ايلياي بزرگ و تسلط ايشان بر تناقضات بين اين تعاليم و تعاليم اسلامي را از عبارت «به روي چشم» مي‌توان استنباط كرد.

من بنا ندارم وارد اين بحث بشوم كه آيا اصلا استاد ما چنين جمله‌اي گفته‌اند يا خير، ‌چرا كه حضور ذهن ندارم كه ايشان كدام جلسه را مي گويند و نمي‌دانم اصلا در آن جلسه بوده‌ام يا خير. بنابراين فرض را بر اين مي‌گذارم كه ايلياي عزيز، در يك جلسه سخنراني، بدون هيچ توضيحي و بدون هيچ مقدمه و موخره‌اي جملاتي گفته‌اند كه هيچ ربطي هم به ساير صحبتهاي ايشان در آن جلسه نداشته است و آن جملات هم دقيقا همان بوده كه شهروند اشاره كرده است. (فرضي كه محال است).

و من مي خواهم فرض كنم كه قصد ايلياي بزرگ از بيان اين جمله، همان چيزي است كه شهروند در تحليل خود آورده‌اند. صحبت من درباره اين قسمت از بيانات شهروند است كه در اظهار نظري عجيب مي‌گويند:

در حاليكه هيچ يك از استادان معنوي راستين و هيچ كدام از كتابهاي آسماني برخورد مقايسه اي ميان انبياي الهي نمي كنند كه برعكس مردم را از اين كارنهي مي كنند.

و بعد ايشان براي اثبات حرفشان به قسمتي از يك آيه قرآن اشاره مي‌كنند. لابد ايشان نمي‌دانسته‌اند كه دقيقا عكس اين استنباط ايشان از اين آيه، در آيه ديگري آمده است، كه اگر مي‌دانستند اينچنين به اعتبار خودشان صدمه نمي‌زدند.

به نظر من يكي از بيماري هايي كه ما مسلمانان به آن دچاريم اين است كه براي اعتبار بخشيدن به خودمان، قرآن را باز مي‌كنيم، يك آيه را از آن بيرون مي‌كشيم و به آن استناد مي‌كنيم كه بفرماييد! ببينيد قرآن هم همين را مي‌گويد ...

اگر در يك تقسيم بندي عمده، دو رويكرد كلي براي تفسير قرآن قايل باشيم (رويكرد فلسفي و رويكرد عرفاني) بزرگان هر دو گروه، قائل به اين هستند كه قرآن را بايد به صورت حقيقت واحد ديد. از اين روست كه مثلا يكي از معتبرترين تفاسير شيعه بر قرآن (كه به نظر من جهشي در علم تفسير قرآن ايجاد كرده است) يعني الميزان شيوه تفسير قرآن با قرآن را در پيش گرفته است و حقيقتا هم كه چه زيبا عمل كرده است. جناب علامه (رض) براي هر آيه، بخصوص آيات مورد مناقشه، تمام آيات مرتبط يا حتي علي‌الظاهر متناقض را گردآوري كرده ، حتي از آيات ديگر هم استفاده كرده و در نهايت با تحليل مجموعه اينها، يك نظر نهايي مي‌دهد و آخرالامر ‌هم در بسياري موارد از تعابيري چون شايد و احتمال مي‌رود و الله اعلم و ... استفاده مي‌كنند.

عين همين رويكرد در بزرگان عرفان ديده مي‌شود، من باب مثال تفسير حضرت امام خميني (ره) بر سوره حمد، شاهد بر اين مدعاست...

البته از من و امثال من و جناب شهروند انتظار چنين تحقيق سنگيني نمي‌رود اما ما كه ظاهرا مي‌خواهيم اصطلاحا شيطان را مفتضح كنيم آيا بهتر نيست كه حداقل يك بار قرآن را مرور كنيم، يا از اهل فن آن بپرسيم؟

جناب شهروند! فرموده‌ايد كه هيچ‌ يك از اساتيد معنوي راستين و هيچ يك از كتب آسماني برخورد مقايسه‌اي ميان انبياي الهي نمي‌كنند. عجب! پس چه توضيحي بر اين آيه كه اتفاقا چند آيه قبل از آيه مورد اشاره شما است داريد؟

تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلى‏ بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ كَلَّمَ اللَّهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجاتٍ وَ آتَيْنا عيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّناتِ وَ أَيَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذينَ مِنْ بَعْدِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّناتُ وَ لكِنِ اخْتَلَفُوا فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ وَ مِنْهُمْ مَنْ كَفَرَ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلُوا وَ لكِنَّ اللَّهَ يَفْعَلُ ما يُريدُ

بعضى از اين پيامبران را بر بعضى ديگر برترى داديم. خدا با بعضى سخن گفت و بعضى را به درجاتى برافراشت. و به عيسى بن مريم معجزه‏ها داديم و او را به روح القدس يارى كرديم. و اگر خدا مى خواست، مردمى كه بعد از آنها بودند، پس از آنكه حجتها بر آنان آشكار شده بود، با يكديگر قتال نمى‏كردند. ولى آنان اختلاف كردند: پاره‏اى مؤمن بودند و پاره‏اى كافر شدند. و اگر خدا مى‏خواست با هم قتال نمى‏كردند، ولى خدا هر چه خواهد مى‏كند. (253)

البته موضوع مورد بحث فعلی (اینکه در میان انبیای الهی مراتبی وجود دارد) آنچنان به صراحت ذکر شده که نیاز به رجوع به تفاسیر مرتفع می شود. اما من از باب احتیاط این کار را کردم. حداقل ۲۵ تفسیر مختلف از فارسی و عربی٬ شیعی و سنی و قدیمی و جدید و هیچکدام چیزی غیر از آنچه از همین ظاهر آیه فهمیده می شود نگفته اند تا آنجا که برخی اصلا این قسمت آیه را تفسیر نکرده اند. و اگر از موضوع بحث خارج نمی شدیم٬ روایاتی که از ائمه اطهار (ع) و بخصوص یک روایت تکاندهنده از امیر مومنان علی(ع) آمده را می آوردم تا هیچ جای تردیدی باقی نماند. اما از باب لطیف تر شدن موضوع بخشی از تفسیر المیزان را می آورم. جناب علامه (رض) در تفسير زيباي خود، با باز كردن معناي كلمه «تلك» آورده‌اند كه:

انبيا (ع) در عين حال كه در اصل فضل رسالت مشتركند، از درجات مختلفى برخوردارند

از آنجا كه خواسته است به امر رسولان و به مقام والاى ايشان احترام بگذارد با كلمه" تلك" كه ضمير اشاره به دور است اشاره نمود، و اين جمله دلالت دارد بر اين كه خداى سبحان انبيا را در يك درجه قرار نداده، بلكه بين آنان برترى نهاده است، بعضى برتر از بعضى ديگر هستند، و بعضى پائين‏تر از بعض ديگر، ولى همه آنها مشمول فضل خدا هستند، چون رسالت فى نفسه فضيلتى است كه در همه آنان هست.

پس در بين انبيا اختلاف مقام و تفاضل در درجات هست، در عين اينكه همه آنان در اصل فضل رسالت مشترك هستند، و در مجمع كمالات كه همان توحيد باشد سهيم هستند...

جناب شهروند! مرکزیت تهاجم شما به وجود کلمه «بزرگتر» در صحبت فرضی ایلیای مهربان ماست و آن را به برخورد مقایسه ای تعبیر کرده اید و مدعی شده اید که این٬ مطلقا خطاست. اما می بینید که نظر قرآن چیز دیگری است.

جناب شهروند! فرض را بگيريم كه شما در زمان نوشتن متنتان آنقدر حضور ذهن نداشتيد كه آيه فوق در خاطرتان باشد ولي حداقل به عنوان كسي كه قصد دارد فتنه بزرگي را خنثي كند، آيا نمي‌توانستيد از یکی دو نفر مشاوره بگیرید و (معذرت مي خواهم) اينقدر خام درباره يك آيه قرآن قاطعانه نتيجه گيري نفرماييد؟

وانگهي، جناب شهروند! با اين اظهار نظر قاطع درباره «هيچ يك از اساتيد معنوي راستين» و «كتاب‌هاي آسماني» كه مدعي هستيد در هيچ كدام آنها برخورد مقايسه‌اي نشده است، آيا نمي‌گوييد كه براي بنده اين سوال به وجود مي‌آيد كه مگر شهروند تمام اساتيد معنوي راستين از اول خلقت تاكنون را مي‌شناسد و بر تمام تعاليم آنها اشراف دارد؟ كسي كه بر همين قرآن تسلط ابتدايي مرسوم را هم ندارد؟

و اينكه وقتي مسلمانان معتقدند كه كليه كتب آسماني موجود به جز قرآن تحريف شده هستند، جناب شهروند از كجا به اصل آنها دسترسي دارند، و چگونه بر آنها اشراف دارد كه مي‌تواند چنين قاطعانه اظهار نظر كند، كسي كه بر همين قرآن موجود و تحريف نشده، تسلط ابتدايي لازم را ندارد. و اگر منظور شما٬ جناب شهروند٬ همین نسخ موجود کتب مقدس است و به فرض آنکه شما این کتب را بهتر از قرآن می شناسید و واقعا هم در آنها برخورد مقایسه ای نباشد٬ به این ترتیب دارید به جای دیگری ضربه می زنید. (بخشیدن قابلیت استناد به چیزی که از نظر مسلمانان قابل استناد نیست)

و من متحيرم، واقعا متحيرم كه چگونه افراد به خود اجازه چنين برداشتهايي از قرآن را مي‌دهند، به اسم قرآن و اسلام و حفظ دين ...

و من نمی دانم که اینچنین بسط دادن بی رحمانه ای از برداشت شتابزده از بخشی از یک آیه قرآن روی کل هستی٬ ممکن است چه نامی بجز پیروی از ظن و گمان داشته باشد ...

صميمانه منتظر توضيحات روشنگرانه‌تان هستم، جناب شهروند.

والسلام علی من اتبع الهدی

با اطلاع یکی از دوستان متوجه شدم که آقای گنجی نویسنده وبلاگ نهضت انتظار٬ متن مربوط به حداقل پنج ماه قبل شخصی به نام شهروند را در وبلاگش پابلیش کرده است. مدتی بود که قصد تحلیل این متن را داشتم٬ کلیاتی از کار را هم انجام داده بودم اما امور ضروری تر اجازه تمام کردن آن را نمی داد. حالا این کار آقای گنجی ضرورت کار را برایم بالا برد. طبق قرار قبلی از شهروند شناسی شروع می کنم.

در زماني كه استاد عزيزمان، ايلياي بزرگ در زندان بودند و همزمان چند وبلاگ ظاهرا شخصي مشغول شايعه پراكني و توليد انواع و اقسام توهين و افترا عليه ايشان بودند، در محيط مجازي و وبلاگي، كسي پيدا شد به نام شهروند. ظاهرا اين طور به نظر مي‌آمد كه اين جناب شهروند يا از شاگردان قديمي استاد بوده است (به علت اطلاعاتي كه از سالهاي خيلي دور تعاليم استاد داشت) و يا اينكه مرتبط به وزارت اطلاعات است و يا اينكه محقق بوده و اطلاعات فراواني پيرامون تعاليم جمع‌آوري كرده و تحليل كرده و حالا دارد تحليل‌هايش را منتشر مي كند ...

نوع نوشته‌هاي شهروند به گونه‌اي بود كه در هماهنگي كامل با رويكرد اداره اديان و فرق وزارت اطلاعات نسبت به جريان هدايت الهي بود. از اين جهت عمده شاگردان استاد نيز او را عنصر اطلاعات مي‌دانستند. البته خود جناب شهروند در يكي از نوشته‌هايش به طور غير مستقيم منكر اين موضوع شد.

من در اين نوشته از زاويه ديگري به موضوع مي‌پردازم. در اينجا براي من چندان اهميتي ندارد كه شهروند اطلاعاتي هست يا نيست. درست است كه متاسفانه اداره اديان و فرق وزارت اطلاعات با رفتار نامعقول خود، با گفتن دروغ‌هاي فاحش، با ظلم مسجل در حق ايليا و شاگردانش، با فعال سازي نابخردانه مكانيزم شايع پراكني و چندين عملكرد غير اخلاقي و غير اسلامي ديگر، حداقل در ذهن شاگردان استاد تصوير خيلي زشتي از وزارت اطلاعات ايران ايجاد كردند و در واقع آبروي اين وزارت را حداقل براي اين قشر به باد دادند، اما من قويا معتقدم كه در همان وزارت اطلاعات هم انسانهاي مقيد و اخلاق مدار و ولايت مدار نيز حضور دارند و صرف اينكه بگويم شهروند اطلاعاتي است، چيزي را عوض نمي‌كند. همانطور كه گفتم از زاويه ديگري وارد موضوع مي‌شوم. من «شهروند» شناسي خود را از اينجا شروع مي كنم كه فهرستي از نشانه‌هايي كه ايشان از خودشان بروز دادن را ارائه مي‌دهم، مبنا را هم متني مي‌گيرم كه با عنوان نامه سرگشاده شناخته شد و آن را در اینجا مي‌توانيد ببيند.

«شهروند» به اين موضوع كه استاد بزرگ ايلياي عزيز حداقل 160.000 نفر دوستدار دارند و يا حداقل داشته‌اند ظاهرا معترفند. ايشان آورده‌اند كه:

"شاهد سخن160000 نفرانسان تشنه معنويتي است كه تنها به اين دليل كه احتمال دادند نمايندگان دينشان از احساسات مذهبي مردم استفاده ابزاري مي كنند و سخن گفتن از خدا را پوششي كرده اند براي استتار آنچه استتاركردني است به آن نمايندگان پشت كردند و به دامان شما چنگ زدند."

 اين نكته از اين جهت اهميت دارد كه ماموران اداره اديان و فرق وزارت اطلاعات مدعيند كه تعداد دوستداران ايليا بسيار كمتر از اين حرف هاست. آنها به يكي از شاگردان استاد و يكي از دوستان من درباره جمعيت ال ياسين گفته بودند كه «اين يك فرقه پيزوري 300 نفري است ...»

همچنين از همين متن برمي‌آيد كه جناب شهروند قائل به اين هستند كه در اين مملكت حداقل 160.000 نفر انسان داراي  احساسات مذهبي وجود داشته است كه احتمال داده‌اند نمايندگان دينشان از اين احساسات مذهبي سوء استفاده كنند و بنابراين به خاطر اين احتمال به نمايندگان ديني‌شان پشت كردند و روي به ايليا (يا به قول جناب شهروند آقاي فتاحي) آورده‌اند.

و باز از همين متن برمي‌آيد كه جناب شهروند قايل به اين هستند كه ممكن است اين اتهام متوجه نمايندگان ديني مردم باشد كه از احساسات مذهبي مردم سوء استفاده كنند و سخن گفتن از خداوند را به عنوان پوششي براي آنچه استتار كردني است مي‌خواهند.

و باز از همين متن برمي‌آيد كه جناب شهروند معتقدند كه همان 160.000 نفر به اين نتيجه رسيده‌اند كه ايليا از احساسات مذهبي آنها سوء استفاده نمي‌كند و از نام خدا به عنوان پوشش استفاده نمي‌كند.

جناب شهروند قويا تاكيد دارند كه حداقل از ده سال پيش ارتباط نزديك و محكمي با ايليا داشته‌اند، آنجا كه آورده‌اند:

"ده سال پيش به هيچ عنوان حاضر نبوديد حتي اسم و فاميلتان از پرده غيب بيرون بيافتد. دوست داشتيد استاد "م.رام الله" صدايتان كنند يا "آواتار"بدانندتان يا "بني سماء" يا "ايليا" يا "تجسم جريان حقيقت" يا "روح مجسم حق"يا هر عنوان دهان اسرارآميز ديگري غير از نام معمولي پيمان فتاحي.

اما امروز نام شما كمترين چيزيست كه خداوند آشكار مي كند.

اين تاكيد قوي بر همراهي نزديك با ايليا را مي‌توان از عبارت «به هيچ عنوان حاضر نبوديد» دريافت. فقط كسي مي‌تواند اينچنين قاطع اظهار نظر كند و عبارت «به هيچ عنوان» را به كار گيرد كه به تمامي عناوين و احتمالاتي كه ممكن بود نام پيمان فتاحي در ده سال پيش منتشر شود آگاه بوده و از طرفي در جريان بوده باشد كه ايليا هم با تمام قدرت و با به كارگيري همه تمهيدات ممكن جلوي اين كار را مي گرفته است.

همچنين از اين متن اينطور برمي‌آيد كه جناب شهروند اداره اديان و فرق وزارت اطلاعات را دست خداوند مي‌دانند كه كمترين كار آن آشكار كردن نام پيمان فتاحي بوده است.

جناب شهروند در طول متن خود اشاره به نکات دیگری نیز کرده اند که ثابت می کند ایشان در جریان دقیق فعالیتها هستند. من جمله قضیه پنبه در گوش گذاشتن٬ که اصل روی دادن این اتفاق درست اما تحلیل چرایی آن به دور از واقعیت است. اما در اینجا تحلیل چرایی آن اهمیت ندارد. چیزی که اهمیت دارد این است که این موضوع در سطح محدودی از افراد مورد اعتماد (در آن زمان) مطرح بوده و لابد جناب شهروند هم یکی از آن افراد بوده اند و یا به طریق غیر معمولی متوجه این موضوع شده اند. این اتفاق مربوط به حدودا شش سال قبل است.

و یا موضوع "بخشیدن نیمی از تهران به ..." که اتفاقا محور یکی از نقدهای من در خصوص شهروند خواهد بود. اما در اینجا آن چیزی که اهمیت دارد اینست که این صحبت هم در یک جلسه نیمه خصوصی و برای عده معدودی از شاگردان استاد بیان شد (بنده هم در آن جلسه بودم). و لابد جناب شهروند در ان جلسه بوده اند و یا به طریقی دیگر مطلع شده اند. این موضوع قدیمی تر و مربوط به ۷ یا ۸ سال پیش است.

جناب شهروند در جایی دیگر از متن خود آورده اند:

آقاي ايليا شواهدي به دست آمده كه نشان مي دهد اغلب اين ناهنجاري هاي جسمي و روحي در اثر آزمايشاتي فرارواني ايجادشده كه شخص شما و كارورزانتان بدون اطلاع اين افراد ازماهيت و عواقب آزمايش، بر روي آنها انجام مي داديد.

از تناقض ماهوی این پاراگراف بگذریم که چطور جناب شهروند در نامه ای که مخاطبش ایلیا است٬ چرا خبر از یکی از حساس ترین مطالب و علی الظاهر مخفی ترین مطالب به کسی می دهد که آن کار توسط خودش (ظاهرا) انجام شده است. سوال اینجاست که این شواهد بدست آمده درباره چنین مطلب مخوف و طبیعتا سکرتی٬ چطور به دست شهروند رسیده است؟ در بهترین تحلیل می توان اینگونه نتیجه گیری کرد که او در بین ما و از ماست...

یک رفتار جالب جناب شهروند هم که خوشبختانه مستند آن در همین اینترنت وجود دارد کامنتی است که برای یکی از دوستان من در وبلاگش گذاشته است. این دوست من که از شاگردان نزدیک و کاملا شناخته شده استاد است٬ وبلاگش را از بیست و هشتم آذر سال ۱۳۸۵ یعنی ماهها قبل از دستگیری استاد آپدیت نکرده بود و موضوع وبلاگش هم هیچ ارتباطی به استاد و تعالیم ایشان و ... نداشته و ندارد٬ یک علاقه صرفا شخصی برای ایشان که به داشتن این علاقه هم در بین برخی شاگردان استاد معروف هستند و اتفاقا به شهادت کامنتهای موجود در وبلاگ ایشان٬ این وبلاگ چندان خواننده هم نداشته است. به عبارت دیگر وبلاگ ایشان در جریان مقابله شاگردان ایلیا با موج تهمت پراکنی اینترنتی ایجاد نشده بود که از این طریق شناخته شود. جناب شهروند در تاریخ ۲۴ آذر سال ۱۳۸۶ یعنی قریب به یک سال بعد٬ همین متن مورد بحث را به صورت کامنت برای ایشان می گذارند. در این وبلاگ صجبتی هم از استاد عزیز نشده بود که بگوییم شهروند پاسخی به ایشان داده است. این دوست ما تحلیلش این بود که احتمالا این کامنت یک پیام ویژه برای اوست تا نسبت به ایلیا تردید پیدا کند. چه تحلیل ایشان درست باشد و چه نباشد٬ این رفتار نشاندهنده شناخت نسبتا کامل شهروند نسبت به مجموعه و حتی شناخت افراد کلیدی تر آن است و اصرار ایشان به اینکه پیامش به افراد شاخص تر برسد.

اما از طرف ديگر جناب شهروند آورده‌اند كه:

"سالهاي گذشته خودتان ماهانتا , اواتار, يا سات گورو بوديد امسال به طور كلي نظام آواتاري و گوروئيسم را مردود اعلام مي كنيد.

تا ديروز انواع كتابهاي عرفان مدرن شرقي و غربي را كه بعضي از آنها شديدا "انحرافي و گمراه كننده بودند, در ابعاد گسترده تبليغ و منتشر مي كرديد امروز اصرار داريد مكتوب شود: هيچ يك از عرفان هاي شرقي و غربي مورد تاييد و تصديق استاد فتاح قرار ندارند."

اگر تاكنون بر اساس نشانه‌هايي كه جناب شهروند از خودشان بروز داده‌اند به اين نتيجه رسيده‌ايم كه شهروند از قديم الايام همراه استاد بوده‌اند و يا با ايشان آشنايي داشته‌اند، اين پاراگراف به يكباره همه چيز را عوض مي‌كند. براي بررسي اين موضوع به سال 77 برمي‌گردم، زماني كه كتاب جريان هدايت الهي به عنوان اولين نسخه مكتوب سخنراني هاي استاد عزيزمان منتشر شد. اين كتاب با مجوز از اداره ارشاد قم در تيراژ 5000 جلد چاپ گرديد، در آن زمان جلسات استاد به طور دوره‌اي برگزار و بعد متوقف مي‌شد. حداقل يك علت آن كه من در جريانش بودم، فراهم نبودن مكان جلسه بود. در آن زمان جلسات بيشتر در مكانهاي عمومي مثل فرهنگسراها برگزار مي‌گرديد و از طرف ديگر براي برگزاري جلسات پولي دريافت نمي‌شد كه بتوان سالنهاي خصوصي را براي اين كار اجاره نمود و طبيعتا جناب شهروند بايد اينها را بدانند.

سخنراني‌هاي استاد به گونه‌اي بود كه افراد مشتاق حضور در جلسات بعدي مي‌شدند. هر كدام هم به دليل بهره‌اي كه از اين جلسات مي‌بردند كسان ديگري را دعوت مي‌كردند كه در جلسات حضور يابند. اما همانطور كه گفتم، به دلايل مختلف گاه برگزاري جلسات متوقف مي‌شد و مدتها خبري از آن نبود. در اين شرايط شماره‌هاي تماسي كه نقش روابط عمومي و پاسخگويي به سوالات را برعهده داشت، پر از تماس‌هاي افرادي بود كه پيگير جلسه بعدي بودند.

كتاب جريان هدايت الهي در چنين شرايطي منتشر شد. مثل هر ناشر ديگري در اين شرايط مي‌بايست ناشر اين كتاب، كه از مجموعه‌هاي مرتبط با تعاليم استاد بود، از اين خلا بهترين استفاده را كرده و سرمايه‌اش را چند برابر كند. و جناب شهروند كه از قديم الايام با ما و در بين ما (ظاهرا) بوده‌اند بايد اينها را بدانند.

اما اين اتفاق نيفتاد. كتاب به صورت خيلي محدود به صورت دست به دست بين شاگردان نزديك‌تر استاد توزيع شد. براي كسي كه مايل است اين موضوع كليدي را مستند تحقيق كند كافي است سال انتشار كتاب را با سال توزيع عمومي كتاب مقايسه كند. كتاب مجوزش را از معتبرترين جاي ممكن گرفته بود و قانونا توزيعش مشكلي نداشت و ديديم كه سالها هم توزيع شد و كسي جلويش را نگرفت. و قاعدتا جناب شهروند بايد اينها را بدانند، اگر دربين ما و از ظاهرا نزديكان استاد بوده‌اند.

همان زمان براي ما (حداقل خودم را مي‌گويم) اين سوال وجود داشت كه چرا كتاب توزيع عمومي نمي‌شود ...

تا آن كه اتفاق ديگري افتاد. كتاب به صورت غيرقانوني از طرف افراد نامعلوم تكثير و توزيع شد و اين در شرايطي بود كه كتب اصلي چاپ شده و آماده در انبار انتشارات قرار داشت. خلا موجود كار خودش را كرده بود. حتي نسخه‌هايي از آن به خارج از كشور رفته بود. اين شد يك دليل (كه من خبر دارم، احيانا دلايل ديگري نيز در كار بوده است) كه هسته مركزي تصميم‌گيري در جمعيت ال ياسين تصميم به توزيع عمومي كتاب گرفت. اگر اشتباه نكنم اين موضوع به نيمه دوم سال 1378 باز مي‌گردد. کتاب سال ۷۷ چاپ ولی توزیع عمومیش حدودا یک سال (احتمالا بیشتر از یک سال٬ چون متکی به حافظه می گویم حداقل را ذکر کردم که خطا نباشد).

از طرف مقابل، مثل هر كس ديگري كه به محور ارتباط معنوي مردم تبديل مي‌شود شايعاتي در باره استاد شكل گرفته بود. اين اتفاق تازه‌اي نيست. همين الآن هم شايعاتي درباره برخي افراد موجه و شناخته شده وجود دارد كه به دليل اعتباري كه در حكومت دارند، اعتراض جدي درباره آنها نمي‌شود والبته من عميقا معتقدم كه خود بندگان خوب خدا هم مخالف اين شايعات هستند اما به نظر كاري نمي‌توان كرد ... اين شايعات همان چيزهايي هستند كه امروز به دروغ به عنوان ادعاهاي ايلياي بزرگ از آن ياد مي‌شود. برخي مي‌گفتند كه او امام زمان (ع) است. برخي معتقد بودند كه او مسيح (ع) است. برخي او را در حد پيامبري جديد مي‌دانستند و ...

در همان مقدمه کتاب جریان هم که الآن وارونه جلوه داده می شود٬ مرحوم فرشاد مرادی ضمن بیان واقعیاتی از استاد٬ این شایعات را طرح و در نهایت به صراحت و به استناد کلام استاد همه را مردود اعلام کرده اند.

جهت ياد آوري به جناب شهروند، كه البته قاعدتا ايشان بايد اين موضوع را به خوبي بدانند، در آن زمان نيروي مخالف جدي مثل وزارت اطلاعات يا نيروي انتظامي يا ... در سر راه نبود و خيلي راحت اين شايعات مي‌توانست به موضوع سوء استفاده از افراد تبديل شود. اما روند جريانات چيز ديگري بود. و جناب شهروند كه ناگفته ادعاي همراهي طولاني مدت را با ما داشته‌اند بايد اين موضوعات را بدانند.

در همان زمان چند نفر از شاگردان استاد مسئول رسيدگي به اين موضوع و موضوعات مشابه (موضوعاتی چون شکل گیری احتمالی روابط ناسالم در بین شاگردان٬ سوء استفاده از تعالیم استاد و مهمتر سوء استفاده از نام خدا و ...) شدند. دو نفر از اين افراد در اثر طوفان شايعات و زندان و ... الآن به مخالفان استاد و شايعه سازان عليه ايشان بدل شده‌اند اما اگر با خودشان صادق باشند اين موضوعات برايشان روشن است. در آن زمان یکی از کارهای اينها این بود که شايعات را رصد مي‌كردند و گزارش مي‌دادند كه مثلا فلاني در فلان جلسه گفته كه ايليا مثلا (نعوذ بالله) خداست! بعد اين افراد واكنش نشان مي‌دادند به تناسب شايعه موجود. اما اين گروه نه تخصص لازم را داشت و نه امكانات آن را. توضيح اينكه برخي از اين دوستداران افراطی استاد که از این دست حرفهای غلو آمیز (البته از روی علاقه و بدون سوء نیت) درباره استاد می زدند متوجه شده بودند كه كساني با اين رفتارها مخالفند و واكنش نشان مي‌دهند، بنابراين جلوي آنها رفتار معمولي خود را كنار مي‌گذاشتند و حرف دلشان را نمي‌گفتند بنابراين كمي كار حالت اطلاعاتي پيدا كرده بود و كنترل آن از توان چند انسان معمولي خارج. بيشتر شاگردان نزديك استاد همه اينها را مي‌دانند و حتي اين افراد را هم مي‌شناسند و غير از آن دو نفر كه گفتم مسيرشان را عوض كرده‌اند مابقي احتمالا در صورت ضرورت شهادت خواهند داد و حتي اگر هم شهادت ندهند آنقدر موضوع عيان شده بود كه غير از آن‌ها تعداد بسيار زيادي به آن شهادت خواهند داد. در هر حال واكنش آن گروه چندان موثر نبود.

مي‌خواهم قسمت كليدي اين بخش از صحبتم را بگويم، پس اجازه دهيد يك مرور سريع به اين مقدمه نسبتا طولاني بكنم: بين سالهاي 77 تا 79، جلسات عمومي استاد برگزار مي‌شد و به دلايلي متوقف مي گرديد، افراد مشتاق روز به روز بيشتر و درخواستشان براي برگزاري جلسه بيشتر مي‌شد. كتاب سخنراني‌هاي استاد در اين شرايط چاپ ولي توزيع عمومي نشد. در حالي كه در بازار خلاء آن به طور جدي بود. كتاب به صورت غير قانوني و از طرف افراد نامعلوم تكثير و توزيع شد. شايعاتي درباره استاد شكل گرفته بود و گروهي براي مقابله با اين شايعات تشكيل شده بود اما جمعيت ال ياسين براي مقابله با اين شايعات مجبور نشده بود، چرا كه در آن زمان هيچ نيروي مخالف جدي دولتي يا غير دولتي (مثل وزارت اطلاعات، سپاه يا ...) وجود نداشت. واكنش گروه مذكور رضايتبخش نبود و شايعات بيشتر و بيشتر مي‌شد ...

در اين شرايط و در سال 1379 بود كه بيانيه رسمي جمعيت آل ياسين منتشر شد. در اين بيانيه پاسخ روشن و محكم اين شايعات داده شده بود. خوشبختانه اين بيانيه در سطح وسيع توزيع شد طوري‌ الآن هيچ كس نمي‌تواند آن را انكار كند. اين بيانيه به بسياري ادارات فرستاده شد. به دفتر بسياري مراجع داده شد. به دفعات در جلسات شاگردان استاد خوانده شد و خط مشي حركتي و اصول اعتقادي جمعيت آل ياسين در آن به طور كامل تبيين شد. متن اين بيانيه در سايت رسمي جمعيت ال ياسين قرار دارد و جناب شهروند قاعدتا بايد به خوبي اين مسائل را بدانند، اگر آنطور كه از متنشان برمي‌آيد، از قديم با ما و همراه ما بوده‌اند.

جناب شهروند، هيچ زمان و در هيچ سخنراني و يا نوشته‌اي ايلياي بزرگ خود را آواتار يا گورو يا ... آنطور كه شما گفته‌ايد، معرفي نكرده و كه اگر چنين اصراري بر اين موضوع بود بهترين راه آن همان زمانی بود که ظاهرا همه چیز برای بیان چنین چیزی مهیا و امکان سوء استفاده هم وجود داشت. اگر قرار بود آنطور که برخی مدعیند کتاب جریان هدایت الهی چنین فضایی را ایجاد کند آن پاسخ استاد درپاسخ سوال كسي بود كه مي‌پرسد شما چه كسي هستيد؟ حذف و یا به جای آن پاسخ مناسبی آورده می شد.

جناب شهروند! من هم كه ادعاي همراهي چندين ساله با ايشان را دارم هنوز نمي‌دانم ايشان حقيقتا كه هستند (حقيقتا و الا نام و نشان و ... را كه بنده از سالها قبل٬ قبل از این افشاگری! اداره ادیان و فرق وزارت اطلاعات مي‌دانستم). خود بنده به دفعات شاهد اين بوده‌ام كه شايعاتي چون امام زمان (ع) و مسيح (ع) و ... را صراحتا رد كرده‌اند ...

و اگر استنادتان بر مقدمه كتاب جريان است، همانطور كه در پست اولم و همچنین چند سطر قبل گفته‌ام و اگر هم نگفته بودم خودتان قاعدتا بايد مي‌دانستيد، در هيچ جاي مقدمه كتاب نيامده كه استاد گفته‌اند من "روح خدا هستم و ..." بلكه به نقل از شاگردان نظراتي گفته شده و دست آخر هم به صراحت گفته شده كه "او همه اينها را مردود مي‌داند". و اگر به مقدمه کتاب استناد می کنید باید به همه مقدمه استناد کنید و نه بخش مورد نظر خودتان٬ که در همان بخش مورد نظر خودتان هم هیچ حرف خلاف واقع و نادرستی گفته نشده است.

و مطلب دوم اينكه به فرض محال كه چنين ادعايي مطرح بوده است. جناب شهروند شما دقيقا از جملات متن بيانيه رسمي جمعيت استفاده كرده‌ايد "نظام آواتاري و گوروئيسم را مردود" و "هيچ يك از عرفان هاي شرقي و غربي مورد تاييد و تصديق استاد فتاح قرار ندارند." و انتشار آن را به "امروز" نسبت داده‌ايد. چيزي كه حداقل 7 سال قبل منتشر و توزيع شده است. و خوشبختانه آنقدر اين بيانيه به صورت افراطي توزيع گرديده و به جاهاي مختلف فرستاده شده كه حتي يك دروغگوي مطلق هم نمي‌تواند آن را انكار كند. اما متعجم که چرا شما انتشار آن را به "امروز" یعنی سال ۸۶ (زمان نوشته شدن متن شما) نسبت می دهید.

حالا من مي‌مانم و تحليل متن شما. از يك طرف شما به نكات ريزي اشاره كرده‌ايد كه درستند و فقط شاگردان نزديك استاد از آن مطلعند و يا جايي مثل وزارت اطلاعات، از طريق شنود و ... و از طرفي اين خطاهاي آشكار در متن شما به چشم مي خورد ...

از طرفي شما برخي نظرات شاگردان استاد را كه وزارت اطلاعات آن را مردود مي‌داند در متنتان تاييد كرده‌ايد و از طرفي متنتان در همسويي و همراهي با جرياني است كه از طرف وزارت به راه افتاده است ...

از طرفي شما (مدعي هستيد كه) به خوبي جريان تعاليم استاد را مي شناسيد و از همان سالهاي اوليه انحراف جدي را در اين تعاليم ديده‌ايد و از طرفي صداي شما دقيقا زماني در مي‌آيد كه استاد عزيز ما توسط وزارت اطلاعات دستگير مي‌شود ...

جناب شهروند

دوستان عزيزم، شاگردان ايليا

مخالفان محترم ايلياي عزيز (آنها كه با بيان خوش فقط نقد مي‌كنند و قصد خير دارند)

مخالفان نامحترم ايلياي عزيز (آنها كه فقط دشنام مي‌دهند و خود را نامحترم گردانيده‌اند)

و به طور كلي خوانندگان اين وبلاگ

براي بنده ذره‌اي اهميت ندارد كه شهروند اطلاعاتي هست يا نه. نهايتش اطلاعاتي هم باشد، چه توفيري به حال من و شما دارد ...

آن چيزي كه برايم اهميت دارد خصلتي است كه در شهروند وجود دارد و اين بخش از تحليل متن او متمركز بر آشكار كردن اين خصلت است. خصلتي كه در هر حال مذموم است، چه شهروند اطلاعاتي باشد، چه منتقد باشد، چه شاگرد ايلياي عزيز باشد و ...

به نظر من جناب شهروند يا منافق است و یا دروغگو و در بهترين شرايط جاهل و متعصب (والبته شاید هر سه مورد با هم).

چرا؟ چون با توجه به آنچه خود جناب شهروند از خود بروز داده اند دو حالت غالب و یک حالت مغلوب (با احتمال وقوع ضعیف) در مورد ایشان باقی می ماند:

                                       بسم الله الرحمن الرحيم

طي حدود 10 ماه از زمان دستگيري استاد عزيزمان، ايليا، توسط اداره اديان و فرق وزارت اطلاعات تاكنون، به جرات مي‌توانم بگويم كه تنها كسي كه حملاتش به ايشان مقداري بار استدلالي هم داشت كسي بود به نام شهروند.

بار استدلالي مطلب ايشان را در مقايسه با رفتار همين اداره اديان و فرق وزارت اطلاعات در وبلاگ ها و رسانه‌ها و روزنامه‌ها و امثالهم عرض مي‌كنم، والا در همين مجموعه نوشتار ميزان استحكام استدلال‌هاي ايشان را نقد خواهم كرد. آنچه در رسانه‌ها براي عموم مردم و از طريق شايعات براي شاگردان ايليا منتشر شد،‌ استدلال نبود كه تخريب بود. مواردي كه صفت‌هاي منفي را به ايشان، چه در زمان كودكي و چه در زمان حال منتصب مي‌كرد. مواردي كه بسياري از آن‌ها اگر هم وجود داشته باشند «جرم» نيستند و آن‌ها هم كه «اگر درست باشند» جرم هستند، جاي طرحشان در دادگاه است و تازه به فرض هم كه اثبات شوند، طرح آن براي عموم نيازمند حكم قضايي است و اين هم جنبه‌اي ديگر از عدالت اسلامي است كه برادران محترم! اداره اديان و فرق به آن معتقدند. آري اگر نوشته آقاي شهروند را داراي بار استدلالي مي‌دانم، در مقايسه با اين رفتار اداره مذكور عرض مي‌كنم.

همينجا از تمام دوستداران ايليا و حتي مخالفان ايشان صميمانه درخواست مي‌كنم كه اگر در نقد مستدلانه استاد عزيزم، ايلياي بزرگ، و يا نقد كتاب جريان هدايت الهي و ساير آثار مرتبط با ايشان و ... در اينترنت و يا جاي ديگر مطلبي سراغ دارند، آدرسش را به من بدهند، يا بر حق است، كه ما از استادمان آموخته‌ايم كه در هر شرايطي حق‌جو باشيم، و يا باطل است كه در آن صورت با درك باطل بودن آن استدلال، ايمانمان به بر حق بودن استادمان قويتر مي‌شود و ريشه مي‌دواند. اين همان اتفاقي است كه تاكنون هم افتاده است. كارمندان اداره اديان و فرق تصورشان اين بود كه با تخريب ايليا افراد از اطرافش فرار مي‌كنند، غافل از اينكه توجه نداشتند كه اينان با يك سري افراد اهل تفكر و اهل تحقيق مواجهند، و به جز چند نفري معدود، تحت تاثير جو تبليغي قرار نمي گيرند و اگر هم قرار بگيرند در آن جو مستقر نمي‌شوند و خروجي كار اين كارمندان هم اين شد كه ايلياي عزيز بسيار بيشتر از قبل محبوب دل‌ها گرديد، درست عكس آن هدفي كه داشتند.

به اصل صحبتم برگردم، نوشته آقاي شهروند. در بررسي اين متن، اولين كاري كه كردم، نسبت به آن موضع بي‌طرفي گرفتم. اين پيشينه ذهني كه شهروند از ماموران وزارت اطلاعات است، يا قصدش تخريب بوده، آدم بدي است، منافق است و ... را (حتي المقدور) كنار گذاشتم. اين كه مي‌گويم «حتي المقدور» به اين دليل است كه خود جناب شهروند كاري كرده‌اند كه اتخاذ موضع بي‌طرفي را مشكل كرده‌اند (اين موضوع را با ذكر مصاديق باز خواهم كرد). اين بود كه چند بار كل متن را مطالعه كردم تا شاكله كلي و جهان بيني نويسنده را بيشتر دريابم. درك اين كليت به نظرم مهمترين قدمي است كه منتقد بايد بردارد. نمي‌توان يك جمله از يك متن را بيرون كشيد، روي آن مانور كرد و بر اساس آن حكم داد و اين همان كاري است كه ماموران اداره اديان و فرق و بسياري از منتقدان ايليا و فراتر از اين تمام مخالفان تعاليم الهي و بخصوص تعاليم قرآن، بر آن متكي هستند. كسي كه بخواهد اسلام را دين تروريستها معرفي كند، سراغ آيات خاص و برخي عملكردهاي بزرگان اسلام مي‌رود، آنها را برجسته مي‌كند و بر اساس آن نتيجه مي‌گيرد. به همين شيوه، كسي كه بخواهد ايليا را مبلغ مسيحيت تحريف شده معرفي كند، از بين صدها ساعت سخنراني، يك جمله را بيرون مي‌كشد و ... تازه اين شيوه عقلاي اين گروه (اداره اديان و فرق) است. برخي هم كه از خودشان حرف در مي‌آورند و به ايليا نسبت مي‌دهند كه تو در فلان جا اين را گفتي و ... بعد از كشفيات سلمان پارسی درباره ديدگاه طيفي از دانشمندان غربي در خصوص فرقه بودن نظام جمهوري اسلامي ايران، در اينترنت به سايتي برخورد كردم كه شاخص‌هاي فرقه‌اي را ليست كرده بود و براي اثبات هركدام از آن‌ها چند آيه از قرآن آورده بود و نهايتا نتيجه گرفته بود كه محمد (ص) رهبر يك فرقه بوده است! حالا اگر جناب شهروند مطالب اين سايت را بخوانند احتمالا خواهند گفت كه قرآن شان نزول دارد، محكم و متشابه دارد،‌ ناسخ و منسوخ دارد و الخ. بله جناب شهروند. نه قران بلكه محصول كار هر كسي را بايد در فضاي توليد آن محصول، در كنار گذشته و آينده آن، با شناخت مخاطب آن و از همه مهمتر با نتيجه آن محصول تفسير كرد ...

نوشته جناب شهروند (که احمد جدیدا آن را در وبلاگش گذاشته است)، از چند قسمت كاملا مجزا و كوتاه تشكيل شده و ظاهرا ايشان معتقدند كه در هر قسمت حجت را بر خواننده تمام كرده‌اند و بنابراين من هم فرض را بر اين گرفتم كه اين تمام چيزي است كه ايشان در توان داشته‌اند. و اگر زماني ايشان مدعي شوند كه فضاي كامنت‌ها كم بود و نتوانستم نظرم را به طور كامل بيان كنم و ... جواب بنده اين خواهد بود كه اگر اين موضوع (واكنش درقبال ايليا) برايتان خيلي مهم بود، مي‌توانستيد به چندين طريق نظرتان را به طور كامل منتشر كنيد كه ساده‌ترين و در دسترس‌ترين آن‌ها وبلاگ نويسي بود و دوم اينكه هنوز هم دير نشده، مي‌توانيد اين نقيصه را برطرف كنيد.

و بخشي از زمان من مصروف بررسي اين موضوع شد كه اين جناب شهروند كيست؟ شيوه من براي رسيدن به پاسخ اين سوال پي‌گيري نشانه‌ها بود. نشانه هايي كه ايشان از خودشان بروز داده‌اند، در طول متن. اين را مي‌توانيد در پست بعدي من بخوانيد...

                                   بسم الله الرحمن الرحيم

خدا عاقبت این مدیر اداره ادیان و فرق و کارمندان و کارشناسان آن اداره محترم! را به خیر بگرداند. اینان جریانی از دروغ و جهل و نادانی را به راه انداخته اند و با خود دارند عده ای را نیز به داخل چاه می کشند. عده ای که یا مقهور قدرت خیالی این اداره شده اند٬ یا فکر می کنند که چون اینها متصل به وزارت اطلاعات هستند حرفشان حجت است٬ یا چون می بینند که این برادران گمنام! مدام از رهبری و حکومت و ... خرج می کنند پس لابد خبری هست. کسانی که فکر می کنند هر رسانه ای که مدعی ولایت و رهبری و امثال اینها بود حتما هر چیزی بگویند وحی منزل است و ...

خدا عاقبت این مدیر اداره ادیان و فرق و کارمندان و کارشناسان آن اداره محترم را به خیر کند٬ که دارند روح خودشان را ارزان می فروشند. اینهمه شایعه٬ اینهمه هتک حرمت٬ اینهمه دروغ٬ اینهمه مطلب باطل پخش شده در تلویزیون و رادیو و روزنامه٬ اینهمه بولتن پخش شده در نهادهای مختلف همگی دروغ و افترا٬ آنهم درباره یک معلم بزرگ الهی ...

و از آن بدتر کسانی که ندانسته حرف اینها را تکرار می کنند٬ اینها از این جهت مقصرند که نشانه های باطل را دیدند٬ ولی اهمیت ندادند. از این جهت که زود قضاوت کردند٬ چقدر در قرآن درباره این موضوع هشدار داده شده است٬ در قالب تمثیل٬ در قالب برخورد نادانان با اولیاء الهی و یا با بیانات مستقیم.

مدتي قبل مطلبي را در وبلاگ احمد ديدم، كه ايشان درباره استاد عزيزم ايليا آورده بودند. در همان نگاه اول متوجه شدم كه نويسنده به شدت تحت تاثير سخنان آقاي حجه الاسلام دكتر فعالي چنين مطالبي را نوشته‌اند٬ هر چند بعدا احمد آقا منکر این موضوع شدند و نوشتند که: (عین جملاتشان را می آورم) «نمی دانم چرا دوستان شما تلاش می کنند من وآقای فعالی و...را همه یک کیسه کرده وتفکرات من را منشعب از آنها بداند با این که ایشان یکی اساتید خیلی خوب در کلام جدید وادیان است ولی بنده تا کنون افتخارشاگردی ایشان را نداشته ام »
و من به این نتیجه رسیدم که احتمالا احمد آقا و آقای فعالی از یک نفر چیزی را شنیده اند و یا مثلا ممکن است دو مطلب دقیقا منطبق بر هم٬ همزمان به آقای فعالی و احمد آقا الهام شده است! چون واقعا مطالبشان خیلی شبیه به هم است.

باری٬ هر چه از در استدلال (و نه احساسات انكار ناپذيرم نسبت به ايليا) وارد شدم، از اين در كه برادر من وقتي در متن کوتاهی كه نوشته‌اي ده، پانزده دروغ آشكار وجود دارد، ديگر قابليت استناد ندارد و ... افاقه نكرد كه نكرد. اين احمد آقا مدام حرف خودش را مي‌زد. مثل اينكه يك چيزي را از اول پذيرفته بود و ديگر در گوشش به روي همه چيز بسته بود. بعد از مدتي اين احمد آقاي ما قسمت كامنتهاي وبلاگش را فيلترگذاري كرد، تا آنها را كه صلاح مي‌داند بياورد و مابقي را نه!  ودليلشان هم توهين به نظام و مقدسات بود و چه دليل آشنايي بود٬ دلیلی که هر کسی را می شود با آن صامت کرد! در صورتي كه من مدام كامنتهاي وبلاگ ايشان را مي خواندم و توهيني نمي‌ديدم مگر از طرف خود احمد آقا. البته يكبار يك نفر از دوستداران ايليا هم واقعا توهين آميز نوشته بود كه همانجا نظرم را دادم كه با اين ديالوگ موافق نيستم. بعضي از مطالب خود من هم در نقد مستدلانه وزارت اطلاعات بود، كه ظاهرا نقد وزارت، توهين به نظام و يا مقدسات است. در نهايت من بعد از فيلتر گذاري ايشان باز هم براي ايشان كامنت مي‌گذاشتم، نه به اميد پابليش شدن آن، به اين اميد كه كمي در ايشان موثر افتد، كه بيشترشان را صلاح نديدند بياورند.

چيزي كه اين احمد آقا خيلي رويش تاكيد داشت اين بود كه يكي به من جواب دهد كه تعاليم ايليا درباره چه ديني است؟ اگر درباره يهوديت و مسيحيت است كه تكليف معلوم است و اگر درباره اسلام است، ايشان در محضر كدام استاد زانو زده ... باز هم هر چه نوشتم كه برادر من چرا همه‌اش دنبال نظرات ديگران هستي؟ خوب خودت برو كتاب جريان را بخوان ببين درباره چه ديني است. آش همان آش بود و كاسه هم همان كاسه. اين احمد آقاي ما دوباره همان كامنت را مي‌گذاشت كه كسي جواب سوال من را نداد!

دست آخر با او يك قرار گذاشتم. گفتم شما يك سوال مرا جواب بده، من هم يك سوال شما را جواب مي‌دهم. شما به من بگو بر چه اساسي، بر اساس كدام نوشته، كدام سخنراني، كدام نتيجه و ... تعاليم ايليا را دنباله تعاليم ساي بابا يا دون خوان يا ... مي‌دانيد؟ من هم به اين سوال شما كه ظاهرا خيلي بر آن اصرار داريد جواب مي‌دهم. واكنش نهايي احمد آقا هم پست جدید وبلاگش بود كه حرف چهار پنج ماه پيش شخصي به نام شهروند را كپي پيست كرد و در وبلاگش آورد. اين احمد آقاي ما باز هم از خودش چيزي نياورد.

واقعيتش به نظر من چون نگاه احمد آقا و امثال ایشان به موضوع٬ نگاه محققانه نيست، (اين را بر اساس آنچه تا الآن از ايشان ديده‌ام مي‌گويم) و ايشان از کسانی که قبولشان دارند چیزی را شنیده اند٬ به آن یک چیز محكم معتقد شده‌اند و نظرشان هم لايتغير است، و به دلايل ديگر، بعيد است اين مجموعه نوشتار چيزي را براي ايشان تغيير دهد. اما در متني كه جناب شهروند نوشته‌اند آنقدر مطلب به ناحق و غير مستدل آمده، كه هرچند سطح استدلالي پاييني دارند، اما به هر حال شبهه هستند و بايد پاسخ داد.

نگاه من به احمد آقا و امثال ایشان٬ نگاه به شخص ایشان نیست. به هر حال هر کسی اعتقادی دارد و خودش هم در نهایت پاسخگو خواهد بود. من به احمد آقا به عنوان محصول و خروجی آن جریانی نگاه می کنم که در ابتدای متنم به آن اشاره کردم. جریانی که تراکم بدی و پلیدی آنقدر در آن زیاد است که افرادی چون احمد آقا قدرت شک کردن در مقابل آن را ندارند٬ همان استراتژی دروغ بزرگ گوبلز٬ وزیر تبلیغات آلمان نازی و خدا می داند اداره ادیان و فرق وزارت اطلاعات تاکنون چقدر احمد آقا تولید کرده است و تا کی می خواهد بار این مسئولیت را بر دوش بکشد.

بر این اساس یک دلیل اصلی تر نوشتن این مجموعه نوشتار این است که تاریکی و جهل و پیروی از باطل را در حد توانم در این جریان به تصویر بکشم. کاری که بسیاری از دوستانم نیز تاکنون کرده اند.

و باز هم از طرف دیگر٬ این نوشتار دلیل دیگری هم دارد ...

من این کارم را از پست بعد آغاز خواهم کرد.

خداوند من را هدايت كند، که سخت نیازمند رحمت اویم. آمين٬ یا رب العالمین.

ادامه مطلب را بخوانید ...